CoeXistenCe | Koncert
Justyna Rekść-Raubo - viola da gamba, Marcin Olak – gitary
Ten duet powstał z miłości do muzyki i instrumentów strunowych. Z potrzeby poszukiwania własnych dróg, własnych brzmień, gdzieś pomiędzy muzyka dawna a teraźniejszą, pomiędzy zapisanymi kompozycjami a improwizacją. I jeszcze z potrzeby konfrontacji, zmagania się z ramami, konwencjami, kanonami. I z własnymi przyzwyczajeniami.
Oboje są wykształceni klasycznie, żadne z nich nie zatrzymało się w głównym nurcie klasyki. Justyna Rekść-Raubo, eksplorując muzykę klasyczną, zdobyła duże doświadczenie w historycznym wykonawstwie muzyki dawnej, nie stroniąc także od muzyki etnicznej. Gra na wiolonczeli współczesnej, ale i barokowej, i na kopiach basowych instrumentów dawnych i tradycyjnych: vieli, violi, violone, fideli i innych wiolonczelopodobnych. Gra uważnie i w skupieniu. Marcin Olak już na studiach zaczął improwizować. Grał jazz i muzykę współczesną, naturalnie wkroczył na drogę kompozycji, by w końcu zająć się formami otwartymi, muzyką improwizowaną. Jest wyznawcą chaosu, uwielbia przypadek i stara się być wierny chwili.
Oboje są wirtuozami. Prowadzą kursy mistrzowskie, nagrywają i koncertują. I od jakiegoś czasu szukają wspólnych dźwięków. Wyobraź sobie coś szlachetnego, jak fugi Bacha czy fantazje Purcella, ale improwizowane współcześnie. W jakimś klubie jazzowym, takim zadymionym. Usłyszysz w tym echa Coltrane’a i Colemana, takie barokowe „Love Supreme” na violę da gamba i preparowane gitary. Albo jak „Flow My Tears” zaśpiewane przez Toma Waitsa. Posłuchasz?
Na koncert CoeXistenCe zapraszamy w piątek 19 czerwca o g. 20:00 do Galerii CKiS Wieża Ciśnień. Bilety w cenie 25 zł do kupienia w kasie DK Oskard i online.
czytaj więcej
Ten duet powstał z miłości do muzyki i instrumentów strunowych. Z potrzeby poszukiwania własnych dróg, własnych brzmień, gdzieś pomiędzy muzyka dawna a teraźniejszą, pomiędzy zapisanymi kompozycjami a improwizacją. I jeszcze z potrzeby konfrontacji, zmagania się z ramami, konwencjami, kanonami. I z własnymi przyzwyczajeniami.
Oboje są wykształceni klasycznie, żadne z nich nie zatrzymało się w głównym nurcie klasyki. Justyna Rekść-Raubo, eksplorując muzykę klasyczną, zdobyła duże doświadczenie w historycznym wykonawstwie muzyki dawnej, nie stroniąc także od muzyki etnicznej. Gra na wiolonczeli współczesnej, ale i barokowej, i na kopiach basowych instrumentów dawnych i tradycyjnych: vieli, violi, violone, fideli i innych wiolonczelopodobnych. Gra uważnie i w skupieniu. Marcin Olak już na studiach zaczął improwizować. Grał jazz i muzykę współczesną, naturalnie wkroczył na drogę kompozycji, by w końcu zająć się formami otwartymi, muzyką improwizowaną. Jest wyznawcą chaosu, uwielbia przypadek i stara się być wierny chwili.
Oboje są wirtuozami. Prowadzą kursy mistrzowskie, nagrywają i koncertują. I od jakiegoś czasu szukają wspólnych dźwięków. Wyobraź sobie coś szlachetnego, jak fugi Bacha czy fantazje Purcella, ale improwizowane współcześnie. W jakimś klubie jazzowym, takim zadymionym. Usłyszysz w tym echa Coltrane’a i Colemana, takie barokowe „Love Supreme” na violę da gamba i preparowane gitary. Albo jak „Flow My Tears” zaśpiewane przez Toma Waitsa. Posłuchasz?
Na koncert CoeXistenCe zapraszamy w piątek 19 czerwca o g. 20:00 do Galerii CKiS Wieża Ciśnień. Bilety w cenie 25 zł do kupienia w kasie DK Oskard i online.
CoeXistenCe | Koncert
Justyna Rekść-Raubo - viola da gamba, Marcin Olak – gitary
Ten duet powstał z miłości do muzyki i instrumentów strunowych. Z potrzeby poszukiwania własnych dróg, własnych brzmień, gdzieś pomiędzy muzyka dawna a teraźniejszą, pomiędzy zapisanymi kompozycjami a improwizacją. I jeszcze z potrzeby konfrontacji, zmagania się z ramami, konwencjami, kanonami. I z własnymi przyzwyczajeniami.
Oboje są wykształceni klasycznie, żadne z nich nie zatrzymało się w głównym nurcie klasyki. Justyna Rekść-Raubo, eksplorując muzykę klasyczną, zdobyła duże doświadczenie w historycznym wykonawstwie muzyki dawnej, nie stroniąc także od muzyki etnicznej. Gra na wiolonczeli współczesnej, ale i barokowej, i na kopiach basowych instrumentów dawnych i tradycyjnych: vieli, violi, violone, fideli i innych wiolonczelopodobnych. Gra uważnie i w skupieniu. Marcin Olak już na studiach zaczął improwizować. Grał jazz i muzykę współczesną, naturalnie wkroczył na drogę kompozycji, by w końcu zająć się formami otwartymi, muzyką improwizowaną. Jest wyznawcą chaosu, uwielbia przypadek i stara się być wierny chwili.
Oboje są wirtuozami. Prowadzą kursy mistrzowskie, nagrywają i koncertują. I od jakiegoś czasu szukają wspólnych dźwięków. Wyobraź sobie coś szlachetnego, jak fugi Bacha czy fantazje Purcella, ale improwizowane współcześnie. W jakimś klubie jazzowym, takim zadymionym. Usłyszysz w tym echa Coltrane’a i Colemana, takie barokowe „Love Supreme” na violę da gamba i preparowane gitary. Albo jak „Flow My Tears” zaśpiewane przez Toma Waitsa. Posłuchasz?
Na koncert CoeXistenCe zapraszamy w piątek 19 czerwca o g. 20:00 do Galerii CKiS Wieża Ciśnień. Bilety w cenie 25 zł do kupienia w kasie DK Oskard i online.
czytaj więcej
Ten duet powstał z miłości do muzyki i instrumentów strunowych. Z potrzeby poszukiwania własnych dróg, własnych brzmień, gdzieś pomiędzy muzyka dawna a teraźniejszą, pomiędzy zapisanymi kompozycjami a improwizacją. I jeszcze z potrzeby konfrontacji, zmagania się z ramami, konwencjami, kanonami. I z własnymi przyzwyczajeniami.
Oboje są wykształceni klasycznie, żadne z nich nie zatrzymało się w głównym nurcie klasyki. Justyna Rekść-Raubo, eksplorując muzykę klasyczną, zdobyła duże doświadczenie w historycznym wykonawstwie muzyki dawnej, nie stroniąc także od muzyki etnicznej. Gra na wiolonczeli współczesnej, ale i barokowej, i na kopiach basowych instrumentów dawnych i tradycyjnych: vieli, violi, violone, fideli i innych wiolonczelopodobnych. Gra uważnie i w skupieniu. Marcin Olak już na studiach zaczął improwizować. Grał jazz i muzykę współczesną, naturalnie wkroczył na drogę kompozycji, by w końcu zająć się formami otwartymi, muzyką improwizowaną. Jest wyznawcą chaosu, uwielbia przypadek i stara się być wierny chwili.
Oboje są wirtuozami. Prowadzą kursy mistrzowskie, nagrywają i koncertują. I od jakiegoś czasu szukają wspólnych dźwięków. Wyobraź sobie coś szlachetnego, jak fugi Bacha czy fantazje Purcella, ale improwizowane współcześnie. W jakimś klubie jazzowym, takim zadymionym. Usłyszysz w tym echa Coltrane’a i Colemana, takie barokowe „Love Supreme” na violę da gamba i preparowane gitary. Albo jak „Flow My Tears” zaśpiewane przez Toma Waitsa. Posłuchasz?
Na koncert CoeXistenCe zapraszamy w piątek 19 czerwca o g. 20:00 do Galerii CKiS Wieża Ciśnień. Bilety w cenie 25 zł do kupienia w kasie DK Oskard i online.