Piątek 19/06/2026
Justyna Rekść-Raubo - viola da gamba, Marcin Olak – gitary
Ten duet powstał z miłości do muzyki i instrumentów strunowych. Z potrzeby poszukiwania własnych dróg, własnych brzmień, gdzieś pomiędzy muzyka dawna a teraźniejszą, pomiędzy zapisanymi kompozycjami a improwizacją. I jeszcze z potrzeby konfrontacji, zmagania się z ramami, konwencjami, kanonami. I z własnymi przyzwyczajeniami.
Oboje są wykształceni klasycznie, żadne z nich nie zatrzymało się w głównym nurcie klasyki. Justyna Rekść-Raubo, eksplorując muzykę klasyczną, zdobyła duże doświadczenie w historycznym wykonawstwie muzyki dawnej, nie stroniąc także od muzyki etnicznej. Gra na wiolonczeli współczesnej, ale i barokowej, i na kopiach basowych instrumentów dawnych i tradycyjnych: vieli, violi, violone, fideli i innych wiolonczelopodobnych. Gra uważnie i w skupieniu. Marcin Olak już na studiach zaczął improwizować. Grał jazz i muzykę współczesną, naturalnie wkroczył na drogę kompozycji, by w końcu zająć się formami otwartymi, muzyką improwizowaną. Jest wyznawcą chaosu, uwielbia przypadek i stara się być wierny chwili.
Oboje są wirtuozami. Prowadzą kursy mistrzowskie, nagrywają i koncertują. I od jakiegoś czasu szukają wspólnych dźwięków. Wyobraź sobie coś szlachetnego, jak fugi Bacha czy fantazje Purcella, ale improwizowane współcześnie. W jakimś klubie jazzowym, takim zadymionym. Usłyszysz w tym echa Coltrane’a i Colemana, takie barokowe „Love Supreme” na violę da gamba i preparowane gitary. Albo jak „Flow My Tears” zaśpiewane przez Toma Waitsa. Posłuchasz?
Na koncert CoeXistenCe zapraszamy w piątek 19 czerwca o g. 20:00 do Galerii CKiS Wieża Ciśnień. Bilety w cenie 25 zł do kupienia w kasie DK Oskard i online. czytaj więcej
Ten duet powstał z miłości do muzyki i instrumentów strunowych. Z potrzeby poszukiwania własnych dróg, własnych brzmień, gdzieś pomiędzy muzyka dawna a teraźniejszą, pomiędzy zapisanymi kompozycjami a improwizacją. I jeszcze z potrzeby konfrontacji, zmagania się z ramami, konwencjami, kanonami. I z własnymi przyzwyczajeniami.
Oboje są wykształceni klasycznie, żadne z nich nie zatrzymało się w głównym nurcie klasyki. Justyna Rekść-Raubo, eksplorując muzykę klasyczną, zdobyła duże doświadczenie w historycznym wykonawstwie muzyki dawnej, nie stroniąc także od muzyki etnicznej. Gra na wiolonczeli współczesnej, ale i barokowej, i na kopiach basowych instrumentów dawnych i tradycyjnych: vieli, violi, violone, fideli i innych wiolonczelopodobnych. Gra uważnie i w skupieniu. Marcin Olak już na studiach zaczął improwizować. Grał jazz i muzykę współczesną, naturalnie wkroczył na drogę kompozycji, by w końcu zająć się formami otwartymi, muzyką improwizowaną. Jest wyznawcą chaosu, uwielbia przypadek i stara się być wierny chwili.
Oboje są wirtuozami. Prowadzą kursy mistrzowskie, nagrywają i koncertują. I od jakiegoś czasu szukają wspólnych dźwięków. Wyobraź sobie coś szlachetnego, jak fugi Bacha czy fantazje Purcella, ale improwizowane współcześnie. W jakimś klubie jazzowym, takim zadymionym. Usłyszysz w tym echa Coltrane’a i Colemana, takie barokowe „Love Supreme” na violę da gamba i preparowane gitary. Albo jak „Flow My Tears” zaśpiewane przez Toma Waitsa. Posłuchasz?
Na koncert CoeXistenCe zapraszamy w piątek 19 czerwca o g. 20:00 do Galerii CKiS Wieża Ciśnień. Bilety w cenie 25 zł do kupienia w kasie DK Oskard i online. czytaj więcej
Komedia / Dramat | 118 min
TAKIE JEST ŻYCIE to inspirowana prawdziwymi wydarzeniami poruszająca historia, która rozgrywa się na słonecznym wybrzeżu południowej Sardynii. Efisio Mulas,
żyjący po swojemu pasterz, musi nagle stanąć do nierównej walki z bezkompromisowym deweloperem. Niespodziewany najeźdźca chce zamienić jego dom i ziemię w luksusowy kurort.
Gdy w grę wchodzą milionowe oferty oraz nowe miejsca pracy dla lokalnej społeczności, drobny konflikt przeradza się w pełną emocji, ale i komediowego absurdu batalię. Stawką są dom, ziemia i przyszłość kolejnych pokoleń, a także prawo do życia w zgodzie ze swoimi wartościami. W centrum tej historii znajduje się Francesca, córka pasterza – rozdarta między obietnicą zmian a rodzinnymi relacjami. To pokrzepiająca i wzruszająca opowieść o korzeniach, odwadze i sile, by bronić tego, co najważniejsze.
Komentarz do filmu przygotował krytyk filmowy Łukasz Maciejewski. Po seansie zapraszamy na dyskusję. czytaj więcej
żyjący po swojemu pasterz, musi nagle stanąć do nierównej walki z bezkompromisowym deweloperem. Niespodziewany najeźdźca chce zamienić jego dom i ziemię w luksusowy kurort.
Gdy w grę wchodzą milionowe oferty oraz nowe miejsca pracy dla lokalnej społeczności, drobny konflikt przeradza się w pełną emocji, ale i komediowego absurdu batalię. Stawką są dom, ziemia i przyszłość kolejnych pokoleń, a także prawo do życia w zgodzie ze swoimi wartościami. W centrum tej historii znajduje się Francesca, córka pasterza – rozdarta między obietnicą zmian a rodzinnymi relacjami. To pokrzepiająca i wzruszająca opowieść o korzeniach, odwadze i sile, by bronić tego, co najważniejsze.
Komentarz do filmu przygotował krytyk filmowy Łukasz Maciejewski. Po seansie zapraszamy na dyskusję. czytaj więcej
Wystawa „Z linii” Natalii Wegner to obrazy na papierze, zrobione z tektury, papieru traktowanego akrylem, pisakami, pastelami olejnymi - w stosowanej od lat technice malarskiego kolażu. Eksponowanie krawędzi dartych, odstających, także śladu szpachli, szerokiego pędzla, szczególnie wyraźne jest w małych formatach.
Na ekspozycji zostanie pokazana po raz pierwszy w całości seria kilkunastu-kilkudziesięciu obrazów 20x20 cm. Całości dopełnią prace średniego i dużego formatu.
Inspiracja jednym z najbardziej oczywistych tematów w malarstwie – czyli pejzażem – nie oznacza oczywistych i typowych rozwiązań. Jak zwraca uwagę autorka: „Pejzaż jest budowany z części, nieba, ziemi, wody – zestawianych, przesuwanych, zaznaczanych, sklejanych i odrywanych. Te części są czytelne jednie w odpowiednim zestawieniu. Proces dopasowywania, szukania trwa niekiedy długo i ostatecznie nie musi doprowadzić do powstania obrazu”.
Natalia Wegner wyjaśnia, że większość pejzaży to nie konkretne krajobrazy, choć czasem budowane są wokół znajomego motywu, np. zakręt drogi w Żabnie. To najczęściej punkt wyjścia, którego zwieńczeniem ma być pejzaż wewnętrzny. Obrazy łączy charakterystyczny podział krajobrazu, zbieg linii, widnokrąg, krawędzie ekranów komunikacyjnych, który wpływa na komponowanie obrazu, na ustawianie jego komponentów. I wreszcie niemożność odejścia od poziomej linii, horyzontu, choć ostatnie próby z wyabstrahowanymi elementami pejzażu, fragmentami asfaltu, ziemi, pozostawionymi na czystym, gładkim tle są próbą syntezy, abstrakcyjnym podejściem do tematu.
Na wernisaż zapraszamy w piątek 12 czerwca o 18:00 do Galerii CKiS Wieża Ciśnień, wstęp wolny. Wystawa będzie czynna do piątku 3 lipca, w godzinach pracy Wieży. W kolejnych dniach obowiązuje bilet w cenie 10 zł, do kupienia w kasie DK Oskard, a także online. Bilet grupowy (od 15 osób) w cenie 7 zł. czytaj więcej
Na ekspozycji zostanie pokazana po raz pierwszy w całości seria kilkunastu-kilkudziesięciu obrazów 20x20 cm. Całości dopełnią prace średniego i dużego formatu.
Inspiracja jednym z najbardziej oczywistych tematów w malarstwie – czyli pejzażem – nie oznacza oczywistych i typowych rozwiązań. Jak zwraca uwagę autorka: „Pejzaż jest budowany z części, nieba, ziemi, wody – zestawianych, przesuwanych, zaznaczanych, sklejanych i odrywanych. Te części są czytelne jednie w odpowiednim zestawieniu. Proces dopasowywania, szukania trwa niekiedy długo i ostatecznie nie musi doprowadzić do powstania obrazu”.
Natalia Wegner wyjaśnia, że większość pejzaży to nie konkretne krajobrazy, choć czasem budowane są wokół znajomego motywu, np. zakręt drogi w Żabnie. To najczęściej punkt wyjścia, którego zwieńczeniem ma być pejzaż wewnętrzny. Obrazy łączy charakterystyczny podział krajobrazu, zbieg linii, widnokrąg, krawędzie ekranów komunikacyjnych, który wpływa na komponowanie obrazu, na ustawianie jego komponentów. I wreszcie niemożność odejścia od poziomej linii, horyzontu, choć ostatnie próby z wyabstrahowanymi elementami pejzażu, fragmentami asfaltu, ziemi, pozostawionymi na czystym, gładkim tle są próbą syntezy, abstrakcyjnym podejściem do tematu.
Na wernisaż zapraszamy w piątek 12 czerwca o 18:00 do Galerii CKiS Wieża Ciśnień, wstęp wolny. Wystawa będzie czynna do piątku 3 lipca, w godzinach pracy Wieży. W kolejnych dniach obowiązuje bilet w cenie 10 zł, do kupienia w kasie DK Oskard, a także online. Bilet grupowy (od 15 osób) w cenie 7 zł. czytaj więcej